بخش سنجش وارزشیابی
مقدمه :
اگرچه اندازهگيري، سنجش ، آزمودن و ارزشيابي مسائل مربوط به رفتار و فرآيند ذهني انسان، به صورت علمي در قرن19 آغاز شده است . اما انسانها در همه اعصار و دوران تاريخ زندگي با استفاده از روشهاي مختلف ، به ارزيابي و سنجش همديگر ميپرداختند. چنانچه به كتابهاي قديمي از جمله كتابهاي ادبي كشور خودمان مراجعه نمائيم، ميتوانیم علاقمندي انسانها را به ارزيابي و سنجش تواناييها و استعدادها را مورد مشاهده قرار دهیم.
همه ما در طول زندگي خود در آزمونهای زيادي شركت كرديم در بعضي از اين امتحان موفق و در بعضي ديگر نيز شايد دچار ناكامي شدهايم. موفقيتها عموماً باعث شعف و شادماني و عدم موفقيت ما را دچار ناراحتي ميكند. اگر چه موفقيت و يا عدم موفقيت در يك آزمون به عواملي چونتواناییها، انگيزه، تلاش وپشتكار، حالات رواني و جسماني زمان اجراي آزمون، شرايط اجراي آزمون، علت يابيهايي موفقيت و شكستها (نسبت دادن) و نوع آزمون وابسته است.
اما تحقيقات نشان دادهاند آزمون شوندگان در يك آزموني كه براساس اصول علمي طراحي، اجرا و نمرهگذاري ميشوند در مقابل آزمونهاي غير علمي عملكرد بهتري نشان ميدهند. تحقیقات نشان داده اند چنانچه سؤالها از ساده به دشوار نگارش شوند ، هم موقعیت آزمون برای فرد عادی می شود و اضطراب ناشی از آزمون در وی کاهش میابد ، و هم فرد بهتر می تواند تواناییهای خود را نشان دهد .
ما در اين مجموعه سعي كردهايم با استفاده از منابع موجود، ضمن بيان نظري مفاهيمي از جمله اندازهگيري، سنجش، آزمون، آزمودن، ارزشيابي، مقياسها، طبقهبندي آزمونها و ارزشيابي به موارد كاربردي آنها اشاره نمائيم.
«الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ»